Ενας έρωτας για το καλοκαίρι
Photo Credits: Shutterstock

Ενας έρωτας για το καλοκαίρι

[rt_reading_time postfix="minutes" postfix_singular="minute"] read
Share it:

Δεν υπάρχει πιο απατηλός, πιο ευφάνταστος, πιο «τσαρλατάνος» αστικός μύθος από αυτόν: ότι το καλοκαίρι ερωτευόμαστε. Το να πάρουμε τον έρωτά μας μαζί στο ταξίδι και να το «τερματίσουμε» στα τέσσερα σημεία του πλανήτη και στους τέσσερις τοίχους του δωματίου είναι άλλο και άλλο να ερωτευτούμε στον προορισμό, στα νησιά των παραδείσων που επιλέξαμε, στο αεροπλάνο της φυγής, στο τρένο της μετακίνησης, στο road movie της απόδρασής μας.

Εδώ και έξι δεκαετίες οι marketers των ταξιδιών, του δικού μας ΕΟΤ, των περιφερειών, των δήμων, των πρακτορείων, των αεροπορικών εταιρειών, των ακτοπλοϊκών, των τραγουδιών, του Χόλιγουντ, των σήριαλ, των εκδοτικών οίκων, των διαφημιστών, είναι κολλημένοι, μπερδεμένοι στα γρανάζια του ίδιου μοτίβου: του ζευγαριού που δίνει τον τελευταίο ασπασμό της ημέρας καθώς σιγοκαίγεται στο ηλιοβασίλεμα λίγο πριν το φως δώσει τη θέση του στο σκοτάδι. Από τα καυτά ηλιοβασιλέματα των καρτ ποστάλ της δεκαετίας του 70 έως και τα σημερινά επαγγελματικά ποσταρίσματα των influencers στα social media του marketing λίγα πράγματα έχουν αλλάξει: όλοι συνδέουν το καλοκαίρι με τον έρωτα και ταυτίζουν τον κάθε προορισμό με μια χώρα επαγγελίας που ενδημούν εραστές όλων των φυλών. Όμως όσο πιο πολύ το σκέφτεσαι, τόσο ξεφτίζει ο μύθος. Ποιο καλοκαίρι; Τις πέντε ημέρες που έχεις τη δυνατότητα να λείψεις; Ποια ερωτική προσέγγιση, στις ημέρες του κορονοϊού και του social distancing; Ποια χαλάρωση με το laptop αγκαλιά; Σε ποιο bar που όλα κλείνουν στις 12 ενώ «νύχτα κλείνονται οι (ερωτικές) δουλειές»;

Από τα καυτά ηλιοβασιλέματα των καρτ ποστάλ της δεκαετίας του 70 έως και τα σημερινά επαγγελματικά ποσταρίσματα των influencers στα social media του marketing λίγα πράγματα έχουν αλλάξει. © Shutterstock

Αν υπήρχε μια παγκόσμια έρευνα για τις ημερομηνίες των επετείων όλων των ζευγαριών του κόσμου, σίγουρα το καλοκαίρι θα είχε τις λιγότερες, διαψεύδοντας τους μυθομανείς αυτόκλητους προφήτες της διαφήμισης που θέλουν το καλοκαίρι να ξεχειλίζει από έρωτα και τους εκδρομείς να ρέουν σε ποτάμια σεροτονίνης, να πνίγονται σε πελάγη αδρεναλίνης.

Δεν υπάρχει άλλωστε πιο άσφαιρη, πιο τζούφια και άχρηστη αγωνία από αυτήν που σε καλεί να βρεις σύντροφο το Καλοκαίρι. Μια σκοτεινή, ανελέητη και μυστηριακή έλξη για βαθιά βουτιά στον τρύπιο κουβά της ματαίωσης, μια γλίστρα στη νεροτσουλήθρα του απόλυτου κενού που πρώτα πρέπει να γεμίσει από έλξη για τον εαυτό μας και μετά από πόθο για τον οποιοδήποτε άλλον. Αυτός ο ποθούμενος, ο παιδαριώδης, ο ριψοκίνδυνος διακτινισμός από το Skype του μικρού γραφείου στο υγρό κρεβάτι του άγνωστου καλοκαιρινού δώρου-έκπληξη έχει δεκάδες χιλιόμετρα αυτογνωσίας, επανακαθορισμού και αυτό-χαϊδέματος να διανύσει πριν συρρικνωθεί για να χωρέσει στην πενταήμερη της άδειας των στριμόκωλων διακοπών.

Δεν υπάρχει άλλωστε πιο άσφαιρη, πιο τζούφια και άχρηστη αγωνία από αυτήν που σε καλεί να βρεις σύντροφο το Καλοκαίρι. © Shutterstock

Όμως οι εραστές δεν είναι toys να παίξεις και να τα αφήσεις. Και να τα ξαναβρείς του χρόνου (με το καλό) όπως τα κουβαδάκια που ξεθωριάζουν στις ερημικές παραλίες αλλά κάθονται εκεί σφηνωμένα στην άμμο, περιμένουν, είτε για να παραδοθούν στον κάδο της λήθης είτε να αυτομολήσουν στην ανακύκλωση της χρήσης τους. Οι εραστές (και ερωμένες) είναι πιο ώριμα, πιο φθινοπωρινά φρούτα, ανηφορίζουν σε χειμωνιάτικα μονοπάτια και αγκομαχούν σε ανοιξιάτικες ανθισμένες αυλές. Τα καλοκαίρι, οι κομπάρσοι του Έρωτα, ίσως, μόνο μπορούν κάπως να υποδυθούν, να μπουν στα παπούτσια των πρωταγωνιστών των διαφημιστικών σποτ μιας χώρας – μπανανίας που πουλάει στα τουριστικά της «πακέτα» λίγο κρασί, λίγο θάλασσα και το αγόρι τους. Ο Έρωτας για να μπορέσει να σταθεί στον ήλιο και να μην καεί, πρέπει να πασαλειφθεί σύγκορμος με αντιηλιακό ανοησίας, ματαιότητας και κενοδοξίας. Δεν συμπαθεί τους βουλημικούς του εγκλεισμού, τους απεγνωσμένους της καραντίνας, τους υποτακτικούς των τρίων άλλων εποχών του χρόνου. Απεχθάνεται τους καταθλιπτικούς που αναζητούν αντισώματα μονοτονίας και πόνου στις φλέβες αίματος των άλλων.

Πρέπει να γεμίσεις πρώτα με φως για να τον συναντήσεις και οφείλεις να αδειάσεις απ΄ το σκοτάδι του βαθύ Χειμώνα, να θεραπεύσεις το τοξικό δηλητήριο των εμμονών για το αύριο, να γκρεμίσεις τον αόρατο τοίχο του distancing μέσα σου για να τον ζήσεις δίχως αύριο. Ο πραγματικός Έρωτας τώρα το καλοκαίρι είναι αυτός που συλλαμβάνεται και όχι αυτός που γεννιέται. Αυτός που τρυπώνει σε καρπερούς εγκεφαλικούς γλουτούς και που φυτρώνει σε γόνιμες καρδιές και ψυχές εύφορες που έχουν μάθει και τολμούν να μοιράζονται, που δεν φοράνε τα εφησυχαστικά αντισυλληπτικά της Απάθειας και τα ξεχειλωμένα προφυλακτικά της Παράδοσης. Και αν όλα πάνε καλά, τότε, ίσως, σε μιαν άλλη εποχή αυτό το σπέρμα της θερινής ερωτικής ραστώνης να μπορέσει σε κάτι να δώσει ζωή. Όταν θα βρέχει. Όταν ο αέρας έχει πάρει τη σκόνη του συντετριμμένου εγώ για να το ρίξει σαν στάχτη αποτεφρωμένου, “συγχωρεμένου μακαρίτη”, σε έναν Ωκεανό που κοχλάζει. Κι ας έχει το χιόνι σκεπάσει τα πάντα εκεί έξω…

Renova Deco
Smart Booking Title
Smart Booking

Explore More