Οταν η ηλεκτρονική μουσική «κατέλαβε» το Βερολίνο

[rt_reading_time postfix="minutes" postfix_singular="minute"] read
Share it:

Βερολίνο ή Ντιτρόιτ; Το ντιμπέιτ σχετικά με τη «Μέκκα» της techno δεν πρόκειται να σταματήσει ποτέ για τους φίλους της ηλεκτρονικής μουσικής.

Τα τελευταία χρόνια το Βερολίνο θεωρείται το αδιαμφισβήτητο κέντρο της ηλεκτρονικής μουσικής σκηνής και του clubbing. Νέα «Βερολίνα» ξεπηδούν κάθε χρόνο – ένα από αυτά ήταν και η Αθήνα – κανένα όμως δεν έχει καταφέρει να «ενώσει» τους clubbers παγκοσμίως, όσο η γερμανική πρωτεύουσα.

Το ντοκιμαντέρ «Sound of Berlin» καταγράφει την πλούσια ιστορία της βερολινέζικης σκηνής μέσα από συνεντεύξεις με τους πρωταγωνιστές της.

Ελευθερία, ηδονισμός, πρωτοπορία

Μετά την πτώση του Τείχους του Βερολίνου, το αίσθημα ενότητας που ήταν διάχυτο στη γερμανική κοινωνία διοχετεύθηκε και στη μουσική. Η techno εξέφρασε – μουσικά και κοινωνικά – τη νέα αυτή κατάσταση.

Ηδονισμός και ελευθερία ήταν τα βασικά χαρακτηριστικά των πρώτων παράνομων raves, τα οποία στεγάζονταν σε εγκαταλελειμμένα κτίρια, κυρίως στο Ανατολικό Βερολίνο. Οι DJs αντικατέστησαν τους τραγουδιστές ως νέοι αστέρες.

Η techno «κατέλαβε» τη γερμανική μουσική και κουλτούρα στα τέλη της δεκαετίας του 1980. Αν και το Ντιτρόιτ θεωρείται η γενέτειρα του είδους, η γερμανική σκηνή των 70s – ειδικά οι Kraftwerk – έπαιξε καθοριστικό ρόλο στη διαμόρφωσή του, δημιουργώντας πρόσφορο έδαφος για την ανάπτυξη της τοπικής βερολινέζικης σκηνής.

Τα εγκαταλελειμμένα κτίρια της Ανατολικής Γερμανίας ήταν τα πρώτα κέντρα των παράνομων raves. Εργοστάσια, καταφύγια και υπόγειοι σταθμοί μετατράπηκαν στα πρώτα clubs.

Το αίσθημα ελευθερίας ήταν διάχυτο στα πάρτι, στα οποία βρήκε καταφύγιο η LGBTQ και η καλλιτεχνική κοινότητα, αλλά και τα «περιθωριακά στοιχεία» της εποχής.

Η γέννηση του «βερολινέζικου ήχου»

Οι καλλιτέχνες από την πρώην Ανατολική Γερμανία απομακρύνθηκαν από την περισσότερη μελωδική προσέγγιση της σκηνής του Ντιτρόιτ, η οποία είχε τις ρίζες της στη μαύρη μουσική και ξεκίνησαν να πειραματίζονται με έναν πιο σκληρό ήχο, χωρίς φωνητικά και με δυνατά μπάσα.

Τα clubs Tresor, Der Bunker και E-Werk ήταν καθοριστικά στην ανάπτυξη της βερολινέζικης σκηνής. Το Tresor – αρχικά Ufo Club – ξεκίνησε ως παράνομο πάρτι πριν καθιερωθεί ως ένα από τα γνωστότερα clubs της πόλης. Το Der Bunker έχει κλείσει πλέον, ενώ το E-Werk έχει ανοίξει τις πόρτες τους και σε άλλα είδη τα τελευταία χρόνια. Πολλοί από τους διοργανωτές των πρώτων παράνομων πάρτι σήμερα είναι ιδιοκτήτες ορισμένων εκ των πιο επιτυχημένων clubs της πόλης.

«Σημείο τομή» για την ιστορία της βερολινέζικης σκηνής ήταν το Love Parade του 1989 στη Δυτική Γερμανία. Ξεκινώντας ως μία διαδήλωση 150 ατόμων υπέρ της ειρήνης έγινε θεσμός της πόλης, φθάνοντας στο απόγειό του να συγκεντρώνει πάνω από 1,5 εκατομμύριο ανθρώπους.

Σήμερα, στο Βερολίνο βρίσκονται τα μεγαλύτερα clubs του κόσμου.  Στο επίκεντρο της σκηνής βρίσκεται το Berghain, το οποίο φιλοξενεί τα μεγαλύτερα ονόματα της παγκόσμιας ηλεκτρονικής μουσικής σκηνής.

Τα βερολινέζικα clubs δεν έχουν «ωράριο λειτουργία». Τα πάρτι – ή καλύτερα «after» – συνεχίζονται μέχρι τις πρωινές ώρες, ενώ πολλά κρατούν ακόμη και για μέρες.

Μέχρι σήμερα δεν υπάρχει άλλη μουσική σκηνή που να συγκρίνεται με αυτή του Βερολίνου. Το «Sound of Berlin» είναι μία καλή εισαγωγή στην σκηνή του Βερολίνου, η ιστορία της οποίας «γράφεται» καθημερινά μέσα στους τοίχους των clubs της.

Επιμέλεια: Νίκος Ροτζιώκος

Smart Booking Title
Smart Booking

Explore More