Πώς το κέντημα έγινε το χόμπι της καραντίνας
Photo Credits: Dinh Pham/ Unsplash

Πώς το κέντημα έγινε το χόμπι της καραντίνας

[rt_reading_time postfix="minutes" postfix_singular="minute"] read
Share it:

Καθώς οι αναζητήσεις για σχέδια κεντημάτων αυξάνονται κατακόρυφα και όλοι αρχίζουν να δημοσιεύουν τις δημιουργίες τους εν μέσω πανδημίας, οι «νεοεισερχόμενοι» στο χόμπι ακολουθούν μια ιρλανδική παράδοση αιώνων: κέντημα για ανθρώπινη σύνδεση.

Οταν η Σάρα Χάρις μετακόμισε από το σπίτι στο οποίο κατοικούσε για 20 χρόνια στην Ιρλανδία πίσω στην πατρίδα της στο Κολοράντο, έφερε μαζί της την κλωστοϋφαντουργική επιχείρηση που είχε ξεκινήσει στο Γουίκλοου, όπου επιδιόρθωνε υφάσματα που είχαν συναισθηματική αξία, όπως κουβέρτες μωρών, τηβέννους αποφοίτησης ή παλιά ρούχα από ανθρώπους που έχουν φύγει από τη ζωή.

Προτού ασχοληθεί μαζί του επαγγελματικά, το κέντημα ήταν κάτι που έκανε για τον εαυτό της – ένας ιδιαίτερος τρόπος σύνδεσης με τη μητέρα και τη γιαγιά της, οι οποίες είναι μοδίστρες στις ΗΠΑ.

«Η μητέρα μου και εγώ φτιάχναμε δύο ίδια κεντήματα», ανέφερε η Χάρις. «Θα το ξεκινούσαμε μαζί [στο Κολοράντο] όταν την επισκεπτόμουν και στη συνέχεια συνεχίζαμε να το φτιάχνουμε ξεχωριστά όταν επέστρεφα στην Ιρλανδία δουλεύοντας τα ταυτόχρονα, οπότε θα είχαμε και οι δύο από ένα – το ίδιο, αλλά ξεχωριστό».

Κεντώντας με τη μητέρα της μέσω του FaceTime ή ακόμη και μόνη της γνωρίζοντας ότι η μητέρα της έκανε το ίδιο πράγμα, η Χάρις συνέχισε μια παράδοση αιώνων, χρησιμοποιώντας το κέντημα για να αισθάνεται κοντά με την οικογένεια της.

Τον περασμένο χρόνο της πανδημίας και των lockdown, η Χάρις ασχολήθηκε ακόμη περισσότερο με κέντημα καθώς αυτή – και πολλοί άλλοι – στράφηκαν στο διαδίκτυο και ιδιαίτερα στο Instagram.

Πολλοί διαπίστωσαν ότι το κέντημα ως «πανδημικό χόμπι» προσέφερε μια νοητική απόδραση από το άγχος και μία διέξοδο για την καταπιεσμένη τους δημιουργικότητα.

Κέντημα
Το κέντημα προσέφερε μια νοητική απόδραση από το άγχος και μία διέξοδο για την καταπιεσμένη δημιουργικότητα. © Jeff Wade/ Unsplash

Σύμφωνα με τη Βάλερι Γουίλσον, επιμελήτρια κλωστοϋφαντουργικών εκθεμάτων στα Εθνικό Μουσείο της Βόρειας Ιρλανδίας, το κέντημα είναι βαθιά «ριζωμένο» στην ιρλανδική και αμερικανική κουλτούρα.

Τον 19ο αιώνα, οι Ιρλανδοί μετανάστες στις ΗΠΑ πήραν μαζί τους τα έθιμα τους, φέρνοντας παραδοσιακά κεντήματα για να τυλίξουν και να μεταφέρουν τα υπάρχοντά τους, να τα χρησιμοποιήσουν για να ζεσταθούν στο ταξίδι και να έχουν κάτι για να τους θυμίζει το σπίτι τους.

Παραθέτοντας ονόματα και προσωπικές ιστορίες, η Ρόουζλιντ Σο, εθνογράφος που ζει στο Μπελφαστ, έχει καταγράψει ιστορίες οικογενειών από τη Βόρεια Ιρλανδία που έπλεναν και στέγνωναν τα κεντήματα τους στα βράχια των παραλιών στις οποίες έφταναν ως μετανάστες στις αμερικανικές ακτές ή έστελναν κεντήματα ως γαμήλια δώρα σε νέους μετανάστες που έφταναν στον «Νέο Κόσμο».

Με τη σειρά τους, οι Ιρλανδοί κάτοικοι των ΗΠΑ έστελναν σχέδια, υφάσματα και ολοκληρωμένα κεντήματα στις οικογένειες τους στο σπίτι – ή τα χρησιμοποιούσαν για να τυλίξουν δώρα ίσως πιο πολύτιμα από τα ίδια τα κεντήματα.

Σύμφωνα με τη Γουίλσον, τη δεκαετία του 1870 άρχισαν να εμφανίζονται νέα στιλ ιρλανδικού κεντήματος που αποτύπωσαν την αμερικανική επιρροή – μεταξύ αυτών, τα Log Cabin, Kaleidoscope και Irish Chain.

Δημιουργήθηκε έτσι μια διατλαντική πολιτιστική ανταλλαγή οι οποία συνεχίστηκε για αρκετές γενιές, κάνοντας δυσδιάκριτα τα όρια ανάμεσα στα αμερικανικά και τα ιρλανδικά σχέδια και στιλ και ενισχύοντας τη σημασία του κεντήματος και για τους δύο πολιτισμούς.

Εξίσου σημαντική με το κέντημα ήταν η σύνδεση ανάμεσα στις ιρλανδικές και αμερικανικές οικογένειες, προσθέτει η Γουίλσον. Καθώς οι μεταναστευτικές ροές στις ΗΠΑ αυξήθηκαν, τα κεντήματα έγιναν κάτι πολύ μεγαλύτερο: η ίδια η πράξη του κεντήματος έπαιξε κεντρικό ρόλο στην κοινωνικοποίηση αγροτικών ιρλανδικών κοινοτήτων.

«Η κοινωνική πτυχή του κεντήματος ήταν πολύ σημαντική εδώ στην Ιρλανδία στο παρελθόν και εξακολουθεί να είναι», περιγράφει η Γουίλσον.

Κέντημα
Το κέντημα είναι βαθιά «ριζωμένο» στην ιρλανδική και αμερικανική κουλτούρα. © Jen Theodore/ Unsplash

Πριν την πανδημία, η κουλτούρα του κεντήματος γίνονταν ολοένα και πιο δημοφιλής, τόσο στις ΗΠΑ όσο και στην Ιρλανδία, όπου αναπτύσσονται τοπικές συντεχνίες και οι εκθέσεις κεντημάτων ήταν μεταξύ των πιο δημοφιλών εκδηλώσεων των τοπικών μουσείων – ειδικά στη Βόρεια Ιρλανδία.

Το Εθνικό Μουσείο της Βόρειας Ιρλανδίας φιλοξενεί τη μεγαλύτερη συλλογή κεντημάτων και παπλωμάτων που έχουν δημιουργηθεί μέσω της τέχνης του πάτσγουορκ. Παράλληλα, καταστήματα κεντήματος σε όλη τη χώρα προσφέρουν μαθήματα τοπικών τεχνικών.

Κατά τη διάρκεια της πανδημίας όμως, ένας αυξανόμενος αριθμός νεοεισερχόμενων στο χόμπι του κεντήματος – τόσο ειδικοί όσο και άπειροι – βρίσκουν τέτοιου είδους κοινότητες στον ψηφιακό κόσμο.

Σε βίντεο που βοηθούν και προτρέπουν τους χρήστες να αρχίσουν να κεντούν μόνοι τους, ομάδες ανθρώπων δεσμεύονται να εργαστούν στο ίδιο έργο για καθορισμένες χρονικές περιόδους, χρησιμοποιώντας συγκεκριμένα hashtags για να μοιραστούν την πρόοδό τους.

«Το Instagram υπήρξε μια απίστευτη κοινότητα», δήλωσε η Σάρα Στέινερ, μια αυτοαποκαλούμενη «πανδημική μοδίστρα» από τη βόρεια Ιντιάνα, η οποία ξεκίνησε το συγκεκριμένο χόμπι για πρώτη φορά τον περασμένο Ιούλιο και ισχυρίζεται ότι την έχει βοηθήσει να χαλαρώσει, να συγκεντρωθεί και να ανακουφιστεί.

«Δεν είχα ιδέα για το ότι τόσο πολλοί δημιουργικοί άνθρωποι έχουν λογαριασμούς και δημοσιεύουν τα κεντήματα τους. Η μητέρα μου, η θεία μου και εγώ κάναμε ένα κέντημα μαζί και αυτό μας έδωσε ένα θέμα για να μιλάμε εκτός από τον Covid».

Αυτή η ψηφιακή «μανία» έκανε την Αμάρι Τόμσεν να ασχοληθεί επίσης με το κέντημα. «Είναι σαν μια λέσχη βιβλίων, αλλά αν ‘αυτού έχετε ένα ολοκληρωμένο κέντημα στο τέλος», αναφέρει.

Οι διασυνδέσεις της στον «κόσμο» των κεντημάτων αυξήθηκαν γρήγορα. «Η διαδικτυακή κοινότητα δεν έχει δημογραφικά ή γεωγραφικά όρια και μπορείτε να μάθετε κάτι νέο από οποιονδήποτε εκεί έξω», προσθέτει.

Μερικές από τις κοινότητες είναι απλά ομάδες φίλων που συγκεντρώνονται ψηφιακά, όμως υπάρχουν άλλες που έχουν μεγάλη «γκάμα» διαφορετικών συμμετεχόντων.

Το «φεστιβάλ» κεντήματος στο Instagram, το οποίο διαρκεί ένα μήνα, είχε 10 φορές περισσότερες αναρτήσεις στο τέλος του Μαρτίου του 2020 σε σχέση με την αντίστοιχη περίοδο του 2019.

Εν τω μεταξύ, η Pinterest παρατήρησε πέρυσι μια αύξηση της τάξης του 100% στις αναζητήσεις για «ιρλανδικά μοτίβα κεντήματος», όπως το Celtic Twist και το Connemara Star.

Κέντημα
Υπάρχει ένας αυξανόμενος αριθμός νεοεισερχόμενων στο χόμπι του κεντήματος κατά τη διάρκεια της πανδημίας. © Fleur/ Unsplash

Μερικοί άνθρωποι «μπαίνουν στο χορό» για την κοινότητα και «μένουν» για την ανακούφιση και την ηρεμία που τους προσφέρει το χόμπι, ενώ άλλοι το αντίστροφο. Πάντως, για τους περισσότερους αυτά τα οφέλη είναι στενά συνδεδεμένα.

«Το 50% του λόγου για τον οποίο γίνονται οι ψηφιακές συναντήσεις για κέντημα είναι να έχετε ένα φλιτζάνι τσάι και ένα κομμάτι κέικ και να συνομιλήσετε για να λύσετε τα προβλήματα του κόσμου», αναφέρει η Στέφανι Γκριν, οι οποία εγκατέλειψε την καριέρα της στη νοσηλευτική πριν από μια δεκαετία για να ανοίξει το Green Acres Quilts.

Τα μαθήματα που έκανε έχουν ξεκινήσει και πάλι με μάσκες και μέτρα κοινωνικής αποστασιοποίησης και τα σεμινάρια που προσφέρει έχουν πρωταγωνιστήσει σε τοπικές τηλεοπτικές εκπομπές.

Πίσω στο Κολοράντο, η Χάρις εξακολουθεί να αναπολεί την τοπική κοινότητα κεντήματος στην Ιρλανδία, καθώς και την οικογενειακή επιχείρηση. Τα κεντήματα της όμως αναρτώνται πλέον στο Instagram, όπου έχει δημιουργήσει μια εικονική κοινότητα που τη βοηθάει να αισθάνεται πιο κοντά στις ρίζες της.

«Εχω ενσωματώσει πολύ περισσότερο ιρλανδικά σχέδια στα κεντήματα μου, κάτι που δεν θα είχα κάνει ποτέ στην Ιρλανδία», αναφέρει. «Νομίζω ότι μου λείπει το σπίτι μου. Ετσι, βλέπω τα πράγματα λίγο διαφορετικά – και αυτό αποτυπώνεται στα κεντήματα μου».

με πληροφορίες από BBC


Διαβάστε επίσης

Οι πόλεις με τον πιο καθαρό αέρα – Σε ποια θέση βρίσκεται η Αθήνα;

Τα 11 πιο εντυπωσιακά μετρό στην Ευρώπη

New York Times: αυτά είναι τα 12 καλύτερα ελληνικά κόκκινα κρασιά

World Nature Photography Awards: οι καλύτερες φωτογραφίες των φετινών βραβείων

13 «car-free» προορισμοί σε όλο τον κόσμο. Ανάμεσα τους η «αρχόντισσα» του Αργοσαρωνικού

Renova Deco
Smart Booking Title
Smart Booking

Explore More