Οι γεύσεις που δεν έλειπαν ποτέ από το τραπέζι 26 ιστορικών προσώπων
Photo Credits: Shutterstock

Οι γεύσεις που δεν έλειπαν ποτέ από το τραπέζι 26 ιστορικών προσώπων

[rt_reading_time postfix="minutes" postfix_singular="minute"] read
Share it:

Η Υβόνη Πολυγένη κάνει ένα ταξίδι πίσω στον χρόνο, ανακαλύπτοντας τα πιάτα χωρίς τα οποία δεν μπορούσαν να ζήσουν 26 ιστορικά πρόσωπα.

Τα madeleines είναι από τα διασημότερα γαλλικά μπισκότα και παρότι τα κάνει ξεχωριστά το σχήμα τους σε κοχύλι, τα υλικά τους είναι από τα συνηθέστερα. Αυτή η μικρή λιχουδιά ήταν η αγαπημένη του Μαρσέλ Προυστ, ο οποίος φρόντιζε να είναι πάντα διαθέσιμα για να τα βουτάει στο τσάι του, ίσως πάλι και να αποτελούσαν πηγή έμπνευσης γι’ αυτόν, κανείς δεν ξέρει, πάντως εκτός από τα μυθιστορήματά του ήταν διάσημος στον περίγυρό του και γι’ αυτήν του την γευστική ιδιοτροπία.

Όλοι έχουμε μια αγαπημένη γεύση και, είτε είμαστε ιδιότροποι είτε όχι, σίγουρα υπάρχει ένα φαγητό ή γλυκό που είναι το αγαπημένο μας και δεν μπορούμε να του αντισταθούμε.

Αυτό όμως ισχύει και τα για ιστορικά πρόσωπα. Άλλοι είχαν τις ιδιαιτερότητές τους, τις ιδιοτροπίες τους και άλλοι ήταν αρκετά ανοιχτοί στις γευστικές προκλήσεις ή αρκετά απλοί. Κάποιοι δε, ήταν τόσο λιχούδηδες που πέθαναν τρώγοντας.

Τελικά, όταν τα βήματά μας φτάνουν στην κουζίνα, δεν υπάρχει κανείς που δεν ψάχνει για το αγαπημένο του πιάτο.

Κάρολος Δαρβίνος

Ιστορικά πρόσωπα: Κάρολος Δαρβίνος
© Shutterstock

Ο Δαρβίνος πολύ πριν γίνει διάσημος για το έργο του πάνω στην εξέλιξη των ειδών, όταν ήταν ακόμη φοιτητής, ήταν μέλος του «κλαμπ των λαίμαργων», μια φοιτητική λέσχη που εστίαζε στα εκλεκτά γεύματα, σερβίροντας κυρίως τεράστιες ποσότητες εξωτικών κρεάτων. Αυτή του η λαιμαργία τον οδήγησε στο να καταναλώσει αλιγάτορες, γεράκια και κουκουβάγιες μεταξύ άλλων. Αλλά ο ίδιος ισχυριζόταν ότι το πιο ωραίο κρέας που είχε δοκιμάσει ήταν αυτό του αρμαντίλλο. Ο ίδιος ο  Δαρβίνος είχε δηλώσει ότι το να τρως αρμαντίλλο, είναι «σαν να τρως πάπια, αλλά κάπως καλύτερο». Η ιστορία γενικά τον θέλει να έχει δοκιμάσει κάθε ζώο που ανακάλυψε.

Φρειδερίκος ο Β’ της Πρωσίας

Ιστορικά πρόσωπα: Φρειδερίκος Β' της Πρωσίας
© Wikipedia/Anton Graff

Ο Φρειδερίκος ο Μέγας ήταν από τους πιο μεγάλους ηγέτες της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας και από τους πιο ισχυρούς άντρες της εποχής του. Έχει μείνει στην ιστορία ως ένας από τους πιο λιγότερο συνεννοήσιμους ανθρώπους, η ιστορία τον θέλει όμως να είναι ένας αθεράπευτος γλυκατζής, με φοβερή αδυναμία στις ζαχαρωμένες βιολέτες. Αυτό το γλυκάκι, είναι σχετικά εύκολο να φτιαχτεί. Απλά βουτάμε τα λουλουδάκια σε ζαχαρόνερο και περιμένουμε να στεγνώσουν. Μέσα στην απλότητά του όμως, είναι από τα γλυκά που έχουν ιδιαίτερη γεύση και άρωμα. Καθόλου τυχαίο λοιπόν που τα λάτρευε.

Οσκαρ Γουάιλντ

Ιστορικά πρόσωπα: Οσκαρ Γουάιλντ
© Shutterstock

Ο εκκεντρικός μποέμ μυθιστοριογράφος και θεατρικός συγγραφέας αρεσκόταν στο να συμμετέχει ως καλεσμένος σε δείπνα ή να παραθέτει ο ίδιος δείπνα, συνοδευόμενος πάντα από τον εραστή του, Μπόσυ. Του άρεσαν τα ακριβά κρασιά και το χαβιάρι, δεν μπορούσε όμως με τίποτα να αντισταθεί σε μια ψητή πάπια, σερβιρισμένη με ταπεινά συνοδευτικά. Λέγεται ότι βλέποντας μια ψητή πάπια, ζωγραφιζόταν αμέσως ένα χαμόγελο στο πρόσωπό του. Πάντως, στις περιπτώσεις που ήταν αδύνατο να το τραπέζι να περιλαμβάνει ψητή πάπια, ήταν εξίσου ευχαριστημένος και με ένα καλό κομμάτι ψητού κρέατος.

Αλφρεντ Χίτσκοκ

Ιστορικά πρόσωπα: Αλφρεντ Χίτσκοκ
© Shutterstock

Η κοιλίτσα του μεγάλου σκηνοθέτη από μόνη της είναι απόδειξη ότι ήταν καλοφαγάς. Ένας λόγος για το υπερβολικό του βάρος, ήταν η αδυναμία που είχε στις πίτες, και ειδικά σε μια πίτα γεμιστή με ζαμπόν και κρεμμύδια.

Βόλφγκανγκ Αμαντέους Μότσαρτ

Ιστορικά πρόσωπα: Βολφγκανγκ Αμαντέους Μότσαρτ
© Shutterstock

Ο μεγάλος μουσουργός ήταν, αν όχι ιδιόρρυθμος, ένας ενδιαφέρον τύπος, πράγμα που αντικατοπτρίζεται και στις συνθέσεις του. Εκτός από τη μουσική του όμως, έμεινε στην ιστορία για τις πλάκες του, ειδικά αυτές που περιλάμβαναν τον «αερισμό» του, για την αγάπη του στο μπιλιάρδο και συνήθισε να συζητάει για τα αγαπημένα του φαγητά και αυτά που τον σέρβιραν σε επίσημα δείπνα και χορούς.

Ένα όμως ήταν αυτό στο οποίο δεν μπορούσε να αντισταθεί με τίποτα: dumpling συκωτιού με ξινολάχανο.

Βιρτζίνια Γουλφ

Ιστορικά πρόσωπα: Βιρτζίνια Γουλφ
© Shutterstock

Η μεγάλη συγγραφέας ήταν μια από τους πάμπολλους καλλιτέχνες που πίστευε ότι η μαγειρική είναι πηγή δημιουργικότητας και σε αρκετές περιπτώσεις είχε συμπεριλάβει το φαγητό στα γραπτά της. Η γαλλική κουζίνα όμως είχε μια ξεχωριστή θέση στην καρδιά της. Στην εποχή της, ένα από τα πιο διάσημα γαλλικά πιάτα ήταν το Boeuf en Daube a la Niçoise, ένα πιάτο στιφάδου με μοσχάρι και λαχανικά που συνοδευόταν από ένα καλό κόκκινο κρασί.

Μπενίτο Μουσουλίνι

Ιστορικά πρόσωπα: Μπενίτο Μουσολίνι
© Shutterstock

Από την άλλη, αν υπήρχε ένας άνθρωπος που μισούσε βαθιά τη γαλλική κουζίνα και δεν είχε κανέναν ενδοιασμό στο να το εκφράσει ανά πάσα ώρα και στιγμή, αυτός ήταν ο Ιταλός δικτάτορας, Μπενίτο Μουσολίνι. Αντιθέτως, είχε μια φοβερή αδυναμία για το ωμό σκόρδο. Λέγεται ότι έτρωγε ολόκληρες σκελίδες σκόρδου κατά τη διάρκεια της ημέρας, και του άρεσε ιδιαίτερα όταν έμπαινε σε σαλάτες με μπόλικο ελαιόλαδο.

Αλμπερτ Αϊνστάιν

Ιστορικά πρόσωπα: Αλμπερτ Αϊνστάιν
© Shutterstock

Είναι από τους ανθρώπους που έχουν βάλει μια τεράστια σφραγίδα στην ανθρώπινη ιστορία, όμως δεν ήταν καθόλου ιδιότροπος στα θέματα φαγητού. Έτρωγε και δοκίμαζε τα πάντα, όμως από ένα σημείο και μετά, έγινε φανατικός χορτοφάγος, και δεν έχανε ευκαιρία για να εκφράσει τις απόψεις του για το πόσο ανήθικη είναι η κατανάλωση κρέατος από τον άνθρωπο.

Έτσι απέκτησε μια προτίμηση για την απλή ιταλική κουζίνα και έδειχνε μια προτίμηση στα ζυμαρικά. Σε ένα γράμμα προς έναν φίλο του, είχε πει ότι λάτρευε τα fettucine.

Λούντβιχ βαν Μπετόβεν

Ιστορικά πρόσωπα: Λούντβιχ φαν Μπετόβεν
© Shutterstock

Ο Μπετόβεν αναγκάστηκε να ζήσει ένα μεγάλο κομμάτι της ζωής του άφραγκος, όσο κι αν αυτό μας κάνει εντύπωση για τον μεγάλο μουσουργό. Έτσι, έπρεπε να αρκεστεί στα απλά φαγητά και κυρίως στην σούπα.

Η αγάπη του για τη σούπα ήταν μεγάλη και αυτό ήταν γνωστό και στον περίγυρο του. Ο Μπετόβεν λέγεται ότι έκρινε τους ανθρώπους από την ικανότητά τους να ετοιμάζουν μια λαχταριστή σούπα και δεν τους ανεχόταν αν το αποτέλεσμα ήταν κακό. Κάποια στιγμή στη ζωή του είχε πει ότι «μονάχα οι αγνοί στην καρδιά μπορούν να φτιάξουν καλή σούπα».

Τσάρλι Τσάπλιν

Ιστορικά πρόσωπα: Τσάρλι Τσάπλιν
© Shutterstock

Και ο αγαπημένος Σαρλό όμως ήταν λάτρης της σούπας. Αλλά όχι όποιας κι όποιας… μιλάμε για μια σούπα που ακόμη κι εδώ στην Ελλάδα έχει φανατικούς φίλους και εχθρούς.

Ο Τσάρλι Τσάπλιν λάτρευε τον πατσά και πιο συγκεκριμένα τον κοκκινιστό πατσά, τόσο που ζήταγε από την γυναίκα του να του τoν ετοιμάζει μια φορά την εβδομάδα. Εναλλακτικά, ήταν εξίσου ευχαριστημένος με το αρνάκι στην κατσαρόλα και το κάρυ, που τότε γινόταν όλο και πιο δημοφιλές στην Αγγλία.

Ελεν Κέλερ

Ιστορικά πρόσωπα: Ελεν Κέλερ
© Los Angeles Times/Wikipedia

Είναι γνωστή ως συγγραφέας και ακτιβίστρια, στην εποχή της όμως ήταν εξίσου γνωστή για τη μανία της για τα χοτ ντογκ. Θα περίμενε κανείς ότι μια γυναίκα με τόσο έντονη προσωπικότητα θα είχε προτίμηση σε πιο ιδιαίτερα φαγητά, όμως τίποτα δεν τη χόρταινε περισσότερο από ένα χοτ ντογκ μέσα σε ένα ψωμάκι.

Αύγουστος και Ιούλιος Καίσαρας

Ιστορικά πρόσωπα: Ιούλιος Καίσαρας
© Shutterstock

Οι Ρωμαίοι Αυτοκράτορες ήταν γνωστοί για την αγάπη τους στα σπαράγγια. Ο Αύγουστος Καίσαρας τα ήθελε al dente, και συνήθιζε να λέει την φράση «πιο γρήγορα απ’ ότι μαγειρεύονται σπαράγγια», ο δε Ιούλιος Καίσαρας, τα ήθελε με λιωμένο βούτυρο.

Τα σπαράγγια είναι μια γεύση που ταίριαζε μόνο στους Καίσαρες εκείνη την εποχή, δεν ήταν όμως το μοναδικό αγαπημένο πιάτο του Ιούλιου Καίσαρα. Ένα από τα αγαπημένα του συνεχίζει να μαγειρεύεται ως και σήμερα. Ο Ιούλιος Καίσαρας λάτρευε τη σπάλα χοιρινού, μαγειρεμένη με μήλα, κρεμμύδια, μέλι, ξύδι και μπαχαρικά.

Ουίνστον Τσώρτσιλ

Ιστορικά πρόσωπα: Ουίνστον Τσώρτσιλ
© Shutterstock

Ο Άγγλος πολιτικός λάτρευε τις σούπες, αρκεί να μην ήταν βελουτέ και ήταν γνωστό ότι συνόδευε τα γεύματά του με σούπα κι ότι συνήθιζε να τρώει ένα μπολ σούπας κονσομέ πριν πάει για ύπνο.

Η αγαπημένη του ήταν η χελωνόσουπα, μια συνήθεια που του είχε μείνει από τον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο, και την είχε σερβίρει και στον Φράνκλινο Ρούσβελτ. Η χελωνόσουπα ήταν δημοφιλής στην Αγγλία, έπαψε όμως να καταναλώνεται με το τέλος του πολέμου, και το να βρει κάποιος κονσέρβα χελώνας ήταν αδύνατον. Σκεφτείτε ότι οι τελευταίες κονσέρβες χελώνας που έχουν απομείνει είναι μουσειακό έκθεμα. Στα προσωπικά του αρχεία, ο Τσώρτσιλ είχε γράψει ότι λάτρευε το κάρυ και τα ινδικά φαγητά, και ότι ζήταγε συχνά από τον μάγειρά του να του ετοιμάσει Sole Champeux, ψάρι γλώσσα σε σούπα με μικρές γαρίδες.

Ναπολέων Βοναπάρτης

Ιστορικά πρόσωπα: Ναπολέων Βοναπάρτης
© Shutterstock

Ο ηγεμόνας της Γαλλίας ήταν άνθρωπος ταπεινής καταγωγής και του άρεσαν τα απλά φαγητά. Επίσης υπέφερε από γαστρίτιδα, οπότε φρόντιζε να τρώει ελαφρά, μικρά γεύματα που έσπαγε κατά τη διάρκεια της ημέρας, όπως σούπα με πατάτες ή φασόλια. Το αγαπημένο του πάντως ήταν το κοτόπουλο Μαρένγκο που πήρε το όνομά του από τη μάχη του Μαρένγκο.

Κατά την ιστορία, ο Ναπολέοντας δεν είχε βάλει μπουκιά όλη την ημέρα στο στόμα του μέχρι τελειώσει η μάχη και ο μάγειράς του έστειλε τον βοηθό του στα σπίτια της γύρω περιοχής για να μαζέψει υλικά για το δείπνο του. Εκείνος γύρισε με λίγα πράγματα: ένα μικρό κοτόπουλο, λίγες γαρίδες από το ποτάμι, αυγά, σκόρδο και ντομάτες. Η ανάγκη τέχνες κατεργάζεται, και ο μάγειρας έβαλε όλη του τη μαεστρία για να δημιουργήσει ένα πιάτο από αυτά τα υλικά που θα ικανοποιούσε τον Αυτοκράτορα. Ετοίμασε το κοτόπουλο με σκόρδο, πρόσθεσε τις ντομάτες και στόλισε το πιάτο με τηγανιτά αυγά και βραστές γαρίδες, προσθέτοντας λίγο κονιάκ. Ο Ναπολέοντας το λάτρεψε από την πρώτη μπουκιά.

Κλεοπάτρα

Ιστορικά πρόσωπα: Κλεοπάτρα
© Wikipedia

Πολλά έχουν γραφτεί για τη βασίλισσα της Αιγύπτου, η οποία είναι διάσημη για τα ιδιαίτερά της γούστα. Η μεγάλη γόησσα της αρχαιότητας οργάνωνε συχνά δείπνα για να πετύχει τους σκοπούς της. Η αιγυπτιακή κουζίνα ήταν ένα μείγμα μεσογειακής και αραβικής διατροφής, και τα κύρια υλικά ήταν το ελαιόλαδο, τα τυριά, τα λαχανικά, τα δημητριακά και τα αρωματικά βότανα.

Η Κλεοπάτρα συνήθιζε να τρώει γεμιστά πιτσούνια με λαχανικά εποχής, σούπα με φασόλια ή σούπα με κριθάρι και αγριοσίταρο. Όταν ήθελε να ξεφύγει από τη γεύση αυτή, προτιμούσε ψάρι από τον Νείλο, αρνί και γλυκά με σύκα και μέλι.

Αβραάμ Λίνκολν

Ιστορικά πρόσωπα: Αβραάμ Λίνκολν
© Shutterstock

Δεν διέφεραν και πολύ οι συνήθειες του Προέδρου των ΗΠΑ από αυτές του Ναπολέοντα. Αν και οι δύο συνήθιζαν να σερβίρουν εκλεπτυσμένα πιάτα στα επίσημα δείπνα, προτιμούσαν στην προσωπική τους ζωή τα απλά φαγητά.

Το αγαπημένο γεύμα της ημέρας για τον Λίνκολν ήταν το πρωινό, και πιο συγκεκριμένα δεν χόρταινε ποτέ τα μήλα, τον καφέ και το ξεροψημένο μπέικον. Το μόνο φαγητό πάντως που ξέφευγε από τις απλές συνήθειες του Προέδρου ήταν τα στρείδια. Στο συμπόσιο που δόθηκε μετά τη δεύτερή του ορκωμοσία, οι πιατέλες ήταν γεμάτες με στρείδια, ο Πρόεδρος όμως έφαγε τόσα πολλά, που φαίνεται ότι τελικά δεν ήταν τόσα πολλά για να φτάσουν για όλους τους καλεσμένους.

Αικατερίνη των Μεδίκων

Αικατερίνη των Μεδίκων
© Wikipedia

Η βασίλισσα της Γαλλίας ήταν η πρώτη που έκανε τη χρήση των πιρουνιών δημοφιλή στο παλάτι της, και έξω από αυτό.

Οι Μέδικοι ήταν η πιο ισχυρή οικογένεια της εποχής τους και συνεπώς για να αποκτήσει κάποιος την εύνοια της βασίλισσας, έπρεπε να αγαπάει και να τρώει αυτά που κι εκείνη αγαπούσε και έτρωγε. Από ότι φαίνεται αυτό δεν ήταν και ιδιαίτερα δύσκολο, αφού η Αικατερίνη των Μεδίκων απολάμβανε όλα τα επιδόρπια, τα ζυμαρικά, φρούτα και λαχανικά που δεν ήταν δημοφιλή στη Γαλλία εκείνη την περίοδο. Ανάμεσα τους και ο πρόγονος του προφιτερόλ, το οποίο είχε φέρει από την Ιταλία, γεγονός που σημαίνει ότι έβαλε την προσωπική της σφραγίδα στη γαλλική κουζίνα.

Eρνεστ Χέμινγουεϊ

Ιστορικά πρόσωπα: Ερνεστ Χέμινγκγουεϊ
© Lloyd Arnold/Wikipedia

Είναι ένας από τους δημοφιλέστερους συγγραφείς όλων των εποχών και δεν έκρυβε ποτέ την αγάπη του για τη γαλλική κουζίνα και τα γαλλικά κρασιά.

Εκτός αυτού όμως, έδειχνε μια ιδιαίτερη αδυναμία στα ψάρια και τα οστρακοειδή. Στην αρχή της καριέρας του, είχε γράψει για το πως τηγανίζεται σωστά μια φρέσκια πέστροφα και έτρωγε όσες γαρίδες μπορούσε κανείς να φάει, αρκεί να ήταν μαγειρεμένες στο Παρίσι.

Αντι Γουόρχολ

Ιστορικά πρόσωπα: Αντι Γουόρχολ
© Shutterstock

Αν υπήρχε ένας γλυκατζής που δεν το έκρυβε ποτέ, αυτός μάλλον ήταν ο μεγάλος καλλιτέχνης Αντι Γουόρχολ. Όπου κι αν πήγαινε, όπου κι αν βρισκόταν, πάντα έφερνε μαζί του καραμέλες, τσίχλες, ζαχαρωτά και μπισκότα. Ενίοτε κουβάλαγε ολόκληρες βαλίτσες μαζί του γεμάτες με τις αγαπημένες του λιχουδιές. Ακόμη και όταν τον καλούσαν σε δείπνα, λέγεται ότι απέφευγε τα κυρίως πιάτα και έτρωγε τα επιδόρπια.

Μια τόσο ασυνήθιστη προσωπικότητα σαν αυτόν δεν θα μπορούσε να μην πίεζε τα ζαχαροπλαστεία να του δώσουν τις συνταγές τους, ενώ μπορούσε να καταβροχθίσει μια ολόκληρη τούρτα γενεθλίων μόνος του.

Ερρίκος Η΄ της Αγγλίας

Ιστορικά πρόσωπα: Ερρίκος Η' της Αγγλίας
© Hans Holbein/Wikipedia

Ο βασιλιάς της Αγγλίας είχε αδυναμία σε δύο πράγματα: τα διαζύγια και το φαγητό. Λέγεται, ότι η Αικατερίνη της Αραγονίας ήταν η πρώτη που πρόσθεσε το ψάρι στα επίσημα βασιλικά δείπνα την εποχή των Τυδώρ, μια εποχή που το κυνήγι και το κρέας που ψήνονταν, σερβίρονταν ολόκληρα (ακόμη και με τα πούπουλα) και τρώγονταν με το χέρι. Η Αικατερίνη είχε βάλει ακόμη και κρέας φάλαινας στο τραπέζι.  Ίσως να ήταν και η μοναδική προσθήκη που πρόλαβε να κάνει στο παλάτι.

Τα πάρτι γίνονταν συχνά και σερβίρονταν όλα τα είδη των φαγητών, κυρίως όμως κρέας στο οποίο ο βασιλιάς είχε αδυναμία, από το πιο απλό κομμάτι μέχρι το πιο εξωτικό. Του άρεσε να δαγκώνει ψημένες ουρές κάστορα, σερβίριζε κύκνους, παγώνια, ορτύκια, ακόμη και κοκκινολαίμηδες, αλλά έτρωγε με την ίδια ευκολία κοτόπουλο, χοιρινό και μοσχάρι. Το αγαπημένο του όμως ήταν το κρέας ελαφιού. Μάλιστα, είχε στείλει μια φορά την καρδιά ενός ελαφιού στην Άννα Μπολέιν, ως δείγμα της αγάπης του για εκείνη.

Τις ίδιες γαστρονομικές συνήθειες πάντως είχε και η κόρη του, η Ελισσάβετ Α΄. Ποιος ξέρει, ίσως οι συνήθειες μας στο φαγητό να είναι περισσότερο κληρονομικές από όσο νομίζουμε.

Τζορτζ Ουάσιγκτον

Ιστορικά πρόσωπα: Τζορτζ Ουάσιγκτον
© Shutterstock

Ο πρώτος Πρόεδρος των ΗΠΑ είχε αδυναμία σε μια σάλτσα. Δεν υπήρχε φαγητό που να μην το συνοδεύει με mushroom ketchup, μια κέτσαπ μανιταριών δηλαδή, που μοιάζει περισσότερο με τη σάλτσα Worcestershire αλλά έχει βάση τα μανιτάρια. Η σάλτσα αυτή ήταν δημοφιλής ανάμεσα στους στρατιώτες του 18ου αιώνα, γεγονός που πιθανώς εξηγεί την αδυναμία του αυτή.

 Λουδοβίκος ΙΗ’ της Γαλλίας

Ιστορικά πρόσωπα: Λουδοβίκος ΙΗ' της Αγγλίας
© Wikipedia

Ο τελευταίος Λουδοβίκος της Γαλλίας είχε κληρονομήσει τον οικονόμο του Ναπολέοντα, τον μαρκήσιο de Cussy. Ο μαρκήσιος είχε πέσει σε δυσμένεια, αφού ο Λουδοβίκος δεν είχε και ιδιαίτερη όρεξη να φάει από τα χέρια του ανθρώπου που σέρβιρε τον Ναπολέοντα.

Και τότε, ο de Cussy σκαρφίστηκε και του σέρβιρε ένα γλυκό που άλλαξε την σχέση τους: τις φράουλες a la Cussy, φράουλες σερβιρισμένες σε ένα μπολ με ζάχαρη, σαντιγί και λίγη σαμπάνια.

Ονορέ ντε Μπαλζάκ

Ιστορικά πρόσωπα: Ονορε ντε Μπαλζάκ
© Wikipedia

Ο Γάλλος συγγραφέας ήταν γνωστός λιχούδης.

Σύμφωνα με τον μύθο, σε ένα δείπνο, είχε φάει εκατό στρείδια, δώδεκα κοτολέτες, δύο ολόκληρες πέρδικες, μια πάπια και ένα ψάρι γλώσσα. Δεν σταμάτησε όμως εκεί. Συνέχισε για το υπόλοιπο της βραδιάς μέχρι το επόμενο πρωί καταναλώνοντας καφέ, αυγά και φρούτα. Η ιστορία και μόνο σε κάνει να αναρωτιέσαι για τις προμήθειες που είχαν κάνει οι οικοδεσπότες.

Ελάχιστα γνωστό όμως είναι ότι ο Μπαλζάκ ήταν ιδιοκτήτης ενός μικρού ζαχαροπλαστείου και ότι τρελαινόταν για το μαρζιπάν.

Αδόλφος Φρειδερίκος της Σουηδίας

Ιστορικά πρόσωπα: Αδόλφος Φρειδερίκος της Σουηδίας
© Alexander Roslin/Wikipedia

Ο Αδόλφος Φρειδερίκος της Σουηδίας ήταν βασιλιάς από το 1751 έως τον θάνατό του.

Πέθανε στις 12 Φεβρουαρίου του 1771, αφού είχε καταναλώσει ένα τεράστιο γεύμα που αποτελείτο από αστακό, χαβιάρι, ξινολάχανο, καπνιστή ρέγκα και σαμπάνια σε τεράστιες ποσότητες, ακολουθούμενο από 14 γύρους με το αγαπημένο του γλυκό, το hetvägg, δηλαδή το γλυκό σέμλα σερβιρισμένο μέσα σε μπολ με ζεστό γάλα, και συνέχισε να τρώει μέχρι που έσκασε το στομάχι του. Φαίνεται ότι δεν τα κατάφερνε με τα μεγάλα γεύματα όπως ο Μπαλζάκ.

Σίγκμουντ Φρόιντ

Ιστορικά πρόσωπα: Σίγκμουντ Φρόιντ
© Shutterstock

Ο διάσημος ψυχίατρος είχε τα ψυχολογικά του με το φαγητό. Ο Φρόιντ ήταν γνωστό ότι μισούσε το κουνουπίδι και τα πουλερικά, ειδικά τα κοτόπουλα. Τόσο πολύ, που δεν πήγαινε στα σπίτια που τον καλούσαν, όταν ήξερε ότι θα σερβίρουν τουλάχιστον ένα από τα δύο. Στον γιό του Μάρτιν είχε πει ότι «κανονικά, κανείς δεν θα έπρεπε να σκοτώνει τις κότες. Αφήστε τες να κάνουν αυγά».

Γενικά η δυσαρέσκειά του για οποιοδήποτε φαγητό λευκού χρώματος ήταν μεγάλη, με μια και μόνο εξαίρεση: το αγαπημένο του επιδόρπιο ήταν το σπιτικό παγωτό βανίλια.

Μεγάλη Αικατερίνη

Ιστορικά πρόσωπα: Μεγάλη Αικατερίνη
© Ф. С. Рокотов/Wikipedia

Παρά τις φήμες που θέλουν την Τσαρίνα να διάγει έναν έκλυτο βίο, η Μεγάλη Αικατερίνη ήταν από τους ηγεμόνες της Ρωσίας που είχαν αφιερώσει στην δουλειά το μεγαλύτερο κομμάτι της ζωής τους, και ήταν πολύ πειθαρχημένη. Σε γενικές γραμμές, η Αυτοκράτειρα δε σηκωνόταν αργότερα από τις 6 το πρωί, δούλευε μέχρι τη μια, και για μεσημεριανό προτιμούσε λίγο βραστό κρέας με αγγούρια πίκλες, και αντί για κρασί έπινε καροτόζουμο. Εναλλακτικά, ένα πιάτο μπορς ήταν αρκετό για να της δώσει ενέργεια.

Share it:
Smart Booking Title
Smart Booking

Explore More