«Delivery 2.0»: το μέλλον του ηλεκτρονικού εμπορίου είναι εδώ
Photo Credits: Brett Jordan/ Unsplash

«Delivery 2.0»: το μέλλον του ηλεκτρονικού εμπορίου είναι εδώ

[rt_reading_time postfix="minutes" postfix_singular="minute"] read
Share it:

Το «οικοσύστημα» των εφαρμογών delivery στις ΗΠΑ διαμορφώθηκε το πρώτο εξάμηνο του 2010, καθώς υπηρεσίες όπως οι Instacart, DoorDash, Uber Eats και Postmates απέκτησαν παρουσία στο διαδίκτυο και η – πρωτοπόρα στον κλάδο – εταιρεία Grubhub εισήχθη στο χρηματιστήριο. Ομως, χρειάστηκαν κάτι παραπάνω από 10 χρόνια για να φτάσει το «σημείο καμπής» για αυτές τις εταιρείες.

Φαινομενικά εν μια νυκτί, αυτές οι εφαρμογές επεκτάθηκαν από απλά βοηθητικές σε βασικές υπηρεσίες. Καθώς το Κέντρο Ελέγχου και Πρόληψης Ασθενειών προέτρεψε τους Αμερικανούς να επιλέγουν συχνότερα τη λύση του διαδικτύου για αγορές ειδών σουπερμάρκετ και φαγητού, οι λήψεις και οι παραγγελίες τους αυξήθηκαν κατακόρυφα.

Οι υπηρεσίες delivery υπερδιπλασίασαν τα έσοδα τους, ενώ η Instacart έφτασε τους προβλέψεις ανάπτυξης του 2025 πέντε χρόνια νωρίτερα.

Ο καταιγισμός εξελίξεων το 2020 ήταν ασταμάτητος: η Uber απέκτησε την Postmates, η Grubhub βρήκε το δικό της αγοραστή, η DoorDash εισήχθη στο χρηματιστήριο και η Instacart διπλασίασε την εκτιμώμενη αξία της μετά από έναν επιτυχημένο γύρο χρηματοδότησης.

Οι ευκαιρίες φαίνεται να είναι μεγαλύτερες από ποτέ. Ωστόσο, το τοπίο δεν ήταν ποτέ πιο ανταγωνιστικό και οι σημερινές πλατφόρμες απέχουν πολύ από τη βελτιστοποίηση της εμπειρίας των καταναλωτών και των εμπόρων που εξυπηρετούν.

Διανομέας της UberEats
Διανομέας της Uber Eats © eggbank/ Unsplash

Το Fast Company αναλύει μερικές από τις βασικές προκλήσεις που πρέπει να ξεπεράσουν οι πλατφόρμες και διερευνεί τους τρόπους με τους οποίους μπορούν να προσαρμοστούν στη δεκαετία του 2020.

Το πρόβλημα της κερδοφορίας

Ενώ η DoorDash είδε να μπαίνουν στα ταμεία της κέρδη 23 εκατομμυρίων δολαρίων το 2ο τρίμηνο του 2020, γεγονός που οφείλεται στην αύξηση των παραγγελιών λόγω της πανδημίας, επέστρεψε στις απώλειες το 3ο τρίμηνο του έτους και δεν έχει ακόμη σημαντικές προοπτικές μακροπρόθεσμης κερδοφορίας.

Η Uber Eats και η Grubhub δεν φαίνεται να τα πηγαίνουν καλύτερα. Ενώ η Grubhub κατάφερε να αποκομίσει ένα μικρό κέρδος 44 εκατομμυρίων δολαρίων το τρίτο τρίμηνο του 2020, η επιχείρηση delivery της Uber σημείωσε τεράστιες απώλειες ύψους 183 εκατομμυρίων δολαρίων.

Αναζήτηση… εμπιστοσύνης

Δεύτερον, οι καταναλωτές φαίνεται να μην έχουν μεγάλη εμπιστοσύνη στις πλατφόρμες delivery, ψάχνοντας πολλές διαφορετικές επιλογές για να βρουν τις καλύτερες προσφορές για τα αγαπημένα τους γεύματα.

Ως αποτέλεσμα, η ικανότητα των εταιρειών να διατηρούν τους καταναλωτές δεν είναι μεγάλη, με το ποσοστό «επιστροφής» των πελατών σε χρονική κλίμακα έξι μηνών να είναι μόλις 21%.

Στην πραγματικότητα, για όλες οι μεγάλες πλατφόρμες (Postmates, Caviar, DoorDash, Grubhub, Amazon) αυτό το ποσοστό είναι αρκετά μικρότερο, ενώ μόνο τα ποσοστά της Uber Eats (άνω του 30%) αυξάνουν τον μέσο όρο.

Ακόμη και με τους περισσότερους πελάτες σε σχέση με τον ανταγωνισμό, η Amazon απέτυχε να λειτουργήσει με βιώσιμο τρόπο το delivery «τελευταίου μιλίου» (Amazon Restaurants) για πελάτες- μέλη και αναγκάστηκε να εγκαταλείψει το τετραετές πείραμα στα τέλη του 2019.

Σε μια ανταγωνιστική αγορά με σαφή έλλειψη «πιστότητας», τα προβλήματα συνεχίζουν να βαραίνουν τους τελικούς καταναλωτές και τους εμπόρους. Δεν είναι μυστικό ότι όλες οι πλατφόρμες delivery χρεώνουν με προμήθειες 20%+ τους εμπόρους, μειώνοντας τα ήδη μικρά περιθώρια κέρδους τους.

Amazon Reustaraunts
H Amazon απέτυχε να λειτουργήσει με βιώσιμο τρόπο το delivery «τελευταίου μιλίου» (Amazon Restaurants). © Shutterstock

Τα μικρά εστιατόρια που είναι «βούτυρο στο ψωμί» αυτών των πλατφόρμων θα δυσκολευτούν αναπόφευκτα να συνεχίσουν να πληρώνουν αυτές τις προμήθειες.

Κάτι παρόμοιο φαίνεται να ισχύει και για τους καταναλωτές, καθώς το βαρύ κόστος παράδοσης και μάρκετινγκ βαραίνει και τις δύο πλευρές της αγοράς. Για μια συνηθισμένη παραγγελία, οι μεγάλες εφαρμογές delivery μπορούν να αυξήσουν το κόστος για τον καταναλωτή από 25% (Grubhub) έως και 91% (Uber Eats).

Η απογοήτευση των καταναλωτών από τις αυξήσεις στις τιμές φαίνεται να τους απομακρύνει από τις πλατφόρμες – κάτι που αντανακλάται στο γεγονός ότι η παραλαβή από το κατάστημα και οι παραγγελίες μέσω drive-through ήταν 10 φορές περισσότερες από τις αγορές που παραδίδονταν με delivery πριν από την πανδημία.

Εάν οι πλατφόρμες δεν καταφέρουν να μειώσουν αυτό το κόστος ενώ συνεχίζουν να βελτιώνουν την ταχύτητα και την ποιότητα των υπηρεσιών τους, κινδυνεύουν να ανταγωνίζονται σε έναν αγώνα «προς τα κάτω» δυσαρεστώντας εμπόρους και καταναλωτές.

«Κουζίνες-φαντάσματα»

Burritos Locos, Impasta, SushiBi. Μα περιήγηση στις πλατφόρμες delivery αργά το βράδυ θα αποκαλύψει σίγουρα μια σειρά από ονόματα εστιατορίων που μπορεί να καλύπτουν τις διατροφικές συνήθειες των καταναλωτών, όμως τους είναι άγνωστα. Για να επιλέξουν, θα εξετάσουν τις φωτογραφίες των πιάτων και το πιο σημαντικό: τις κριτικές των πελατών.

Λοιπόν, πως μοιάζει ένα brand εστιατορίου σήμερα; Είναι μια καλά διαφημιζόμενη ψηφιακή βιτρίνα, ιδανικά με περισσότερες από εκατό καλογραμμένες κριτικές με 4+ αστέρια, που μπορεί να φέρει το φαγητό στο κατώφλι σας μέσα σε 45 λεπτά.

Ενώ το «delivery 1.0» μετά το 2010 έφερε την άνοδο των μεγάλων πλατφόρμων και τη διαδικτυακή παρουσία αρκετών εστιατορίων για πρώτη φορά, το «delivery 2.0» θα αυξήσει τα εστιατόρια που θα ασχολούνται μονάχα με το delivery και δεν θα έχουν φυσική παρουσία.

Delivery
Tο «delivery 2.0» θα αυξήσει τα εστιατόρια που θα ασχολούνται μονάχα με το delivery και δεν θα έχουν φυσική παρουσία. © Shutterstock

Τα εστιατόρια που ασχολούνται μόνο με delivery γίνονται πραγματικότητα μέσω της αύξησης των «κουζινών-φαντασμάτων» – εγκαταστάσεις τρίτων που μαγειρεύουν για διάφορα brands.

Αυτή η αύξηση δημιούργησε τα «εστιατόρια σε κουτιά», εκδημοκρατίζοντας την πρόσβαση στην επιχειρηματικότητα του κλάδου της εστίασης. Ενώ το άνοιγμα ενός εστιατορίου θεωρούνταν ανέκαθεν μια επιχειρηματική κίνηση με μεγάλο ρίσκο, η οποία απαιτεί μεγάλες επενδύσεις σε ακίνητα και προμήθειες, όποιος διαθέτει απλά ένα μενού και εμπειρία στη διαδικασία του branding μπορεί να κάνει πραγματικότητα την δική του ιδέα.

Ακόμα και για αλυσίδες ή εστιατόρια που έχουν ήδη φυσική παρουσία, μια σειρά από brand μόνο για delivery μπορεί να επιτρέψει στην στόχευση πελατών που βρίσκονται σε διαφορετικές τοποθεσίες.

Το μέλλον του branding

Τα εστιατόρια δεν πρέπει να βασίζονται στις συμβατικές μεθόδους «branding» για τις νέες υπηρεσίες delivery. Το Team Kitchens που βρίσκεται στο Λος Αντζελες συνεργάζεται με τους Λος Άντζελες Ντότζερς και δημιουργεί πιάτα ειδικά για τους φιλάθλους τους, τα οποία διανείμει η Postmates.

Αντίστοιχα, φαγητά εμπνευσμένα από φανταστικούς κόσμους των κινηματογραφικών αιθουσών, όπως η butterbeer του Χάρι Πότερ ή τα μπέργερ που πωλούνται από ένα εστιατόριο – «αντίγραφο» του τραγανού κάβουρα στην Παλαιστίνη, δεν χρειάζεται πλέον να περιορίζονται σε θεματικά πάρκα.

Σε συνεννόηση με κινηματογραφικά και τηλεοπτικά στούντιο, οι θαυμαστές αυτών των ταινιών που έχουν την ικανότητα δημιουργίας ενός μενού μπορούν να το κάνουν πραγματικότητα σε συνεργασία με «κουζίνες-φαντάσματα». Το διάσημο εστιατόριο Los Pollos Hermanos από το Breaking Bad, ενέπνευσε μια τέτοια κουζίνα που συνεργάζεται με την Postmates.

Κάτι παρόμοιο θα μπορούσε να συμβεί και με πολλά κανάλια μαγειρικής στο Youtube, τα οποία – σε συνεργασία με πλατφόρμες delivery και υπηρεσίες κοινής χρήσης βίντεο όπως το Cameo – θα μπορούσαν να παραδίδονται στους καταναλωτές φαγητό «από τις ίδιες τις διασημότητες», με εξατομικευμένα φωνητικά μαζί με την επιβεβαίωση παράδοσης.

Περισσότερα από ένα γεύμα

Ακριβώς όπως το DoorDash, το Uber Eats και τις υπόλοιπες πλατφόρμες της «γενιάς» του 2010 που θα παρέχουν διάφορες υπηρεσίες σε σχέση με το φαγητό, θα υπάρξει μεγάλη ζήτηση για πλατφόρμες που θα καλύψουν ένα παρόμοιο κενό για υπηρεσίες ειδών σουπερμάρκετ και συσκευασμένων προϊόντων.

Οταν οι καταναλωτές επισκέπτονται σήμερα ένα μανάβικο, εμπιστεύονται το κατάστημα και το brand που έχει δημιουργήσει. Οταν παραγγέλνουν όμως μέσω delivery, δείχνουν την εμπιστοσύνη τους και στην πλατφόρμα που αποτελεί τον μεσάζοντα ανάμεσα σε αυτούς και το κατάστημα. Πολύ σύντομα, αυτό θα είναι το νέο «status quo» των καθημερινών αγορών.

Οχι πια ατελείωτο περπάτημα και τσέπες γεμάτες αποδείξεις. Με σχεδόν το 70% των Αμερικανών να σκοπεύουν να εξακολουθήσουν να προτιμούν το delivery και για είδη σουπερμάρκετ μετά την πανδημία.

Delivery 2.0
Σχεδόν το 70% των Αμερικανών σκοπεύει να εξακολουθήσει να προτιμά το delivery και για είδη σουπερμάρκετ. © Shutterstock

Κάθε νέα πλατφόρμα delivery θα αντικαθιστά κάποια από τις νέες τάσεις των καταναλωτών. Το GoPuff στις ΗΠΑ και το Fancy στο Ηνωμένο Βασίλειο θα παραδίδουν προϊόντα μίνι μάρκετ και αλκοόλ στους κατοίκους των πόλεων σε λιγότερο από 30 λεπτά.

Είτε θέλουν ένα αλμυρό σνακ για να περάσουν μια κουραστική μέρα στο γραφείο η μερικά επιπλέον ποτά για τους βραδινούς επισκέπτες τους, αυτές οι πλατφόρμες θα γλιτώσουν τους καταναλωτές από την ανάγκη να περπατήσουν μέχρι τα φυσικά καταστήματα.

Αυτού του είδους οι πλατφόρμες θα γίνουν σταδιακά μια παγκόσμια βιτρίνα για όλα τα καταναλωτικά αγαθά – «γλιτώνοντας» τους καταναλωτές από τις καθημερινές επισκέψεις στο φούρνο ή το μανάβικο.

Μια δεκαετία καινοτομίας

Η πανδημία έχει αποδειχθεί ότι είναι ένα πραγματικό σημείο καμπής για την υιοθέτηση ψηφιακών υπηρεσιών delivery. Ακόμη και καθώς αυτές οι πλατφόρμες έχουν καταφέρει πολλά το τελευταίο διάστημα, είναι σαφές ότι το τρέχον πλάνο τους δεν θα είναι βιώσιμο μακροπρόθεσμα.

Μόλις τελειώσει η δεκαετία, ένα πράγμα είναι σίγουρο: οι πλατφόρμες delivery του μέλλοντος δεν θα έχουν σχεδόν καμία σχέση σε σύγκριση με τις σημερινές εφαρμογές και αυτός ο μετασχηματισμός θα είναι προς όφελος όλων των εμπλεκόμενων μερών της «αλυσίδας. Το μέλλον του εμπορίου είναι εδώ.

με πληροφορίες από Fast Company

Smart Booking Title
Smart Booking

Explore More