Τα μικρότερα αεροσκάφη είναι το μέλλον των εμπορικών αερομεταφορών
Photo Credits: Shutterstock

Τα μικρότερα αεροσκάφη είναι το μέλλον των εμπορικών αερομεταφορών

[rt_reading_time postfix="minutes" postfix_singular="minute"] read
Share it:

Εδώ και αρκετά χρόνια, οι πτήσεις μεγάλων αποστάσεων φέρνουν στο μυαλό μας εικόνες τεράστιων αεροσκαφών διπλού διαδρόμου με μεγάλους χώρους και – το τελευταίο διάστημα – συστήματα ψυχαγωγίας κατά τη διάρκεια της πτήσης.

Τα πράγματα όμως δεν ήταν πάντα έτσι. Αυτή η εικόνα έρχεται σε μεγάλη αντίθεση με τα παλαιότερα-μικρότερα αεροσκάφη μονού διαδρόμου, με έξι θέσεις ανά σειρά και, γενικότερα, λιγότερο χώρο και άνεση.

Πριν το Boeing 747 αρχίσει να μεταφέρει επιβάτες το 1970, τα αεροσκάφη στενού αμαξώματος ήταν «πρωταγωνιστές» στα ταξίδια μεγάλων αποστάσεων, αν και ορισμός αυτών των ταξιδιών διέφερε από όσα γνωρίζουμε σήμερα.

Το Boeing 707, για παράδειγμα, θα μπορούσε μετά βίας να φτάσει από το Λονδίνο ή το Παρίσι στη Νέα Υόρκη χωρίς να ανεφοδιαστεί, αν και ήταν εκείνη την περίοδο ότι γρηγορότερο και πιο αθόρυβο υπήρχε.

Οσον αφορά το εξωτερικό τους, αυτά τα αεροσκάφη έμοιαζαν περισσότερο από ότι πιστεύουμε με τα σημερινά αεροσκάφη. Ακόμη και το σχήμα της μύτης και το μέγεθος της ατράκτου των 737 της Boeing – των αεροσκαφών με τις μεγαλύτερες πωλήσεις παγκοσμίως – «αντιγράφηκαν» από το Boeing 707 της δεκαετίας του 1950.

Αεροσκάφος μονού διαδρόμου
To Boeing 707 που χρησιμοποιήθηκε ως Air Force One. © Shutterstock

Οσον αφορά στο εσωτερικό τους, ενώ «δεν είχε ποτέ την ευκαιρία να πετάξει με ένα αεροσκάφος 707», ο σχεδιαστής εσωτερικών χώρων αεροσκαφών Μπεν Ορσον, διευθύνων σύμβουλος της Orson Associates, αναφέρει: «Είναι σαφές ότι η νέα γενιά αεροσκαφών μονού διαδρόμου επωφελείται από τις δεκαετίες βελτιστοποίησης εσωτερικών χώρων, οι οποίες επέφεραν σημαντικές βελτιώσεις όσον αφορά το βάρος, την άνεση και την πίεση της καμπίνας, τον φωτισμό, τη διαχείριση του χώρου ανάμεσα στα καθίσματα, των εσωτερικών επενδύσεων, των χώρων αποθήκευσης και της ενσωμάτωσης τουαλέτας και κουζίνας».

Η εμπειρία των επιβατών φαίνεται να αλλάζει ριζικά, ενώ το ίδιο συμβαίνει και με τα ίδια τα αεροπλάνα και τις δυνατότητές τους.

Υπάρχουν τρία τελευταίας γενιάς αεροσκάφη μονού διαδρόμου με σύγχρονους κινητήρες.

Το πρώτο είναι το Airbus ‘A220, το οποίο είναι και το μικρότερο της «παρτίδας».

Το δεύτερο είναι το 737 MAX της Boeing, μια εξέλιξη του 737, αν και η «χαμηλωμένη» σχεδίαση του σημαίνει ότι το μέγεθος του κινητήρα του είναι περιορισμένο σε σύγκριση με τα άλλα, οπότε δεν είναι στην πραγματικότητα ένα αεροσκάφος μεγάλων αποστάσεων.

Ομως, το τρίτο φαίνεται πως είναι αυτό που θα αλλάξει τα πάντα: το Airbus A321XLR, το πιο πρόσφατο μέλος της «οικογένειας» A321neo, μια αναβαθμισμένη έκδοση αεροσκαφών μικρών αποστάσεων της Airbus με νέες εσωτερικές δεξαμενές καυσίμου.

Το A321XLR μπορεί να πραγματοποιήσει πτήσεις με απόσταση έως και 4.700 ναυτικά μίλια ή διάρκειας περίπου 10 ωρών – όση περίπου είναι η απόσταση από τη Φλόριντα στο Ηνωμένο Βασίλειο ή από το Πεκίνο στη Γαλλία.

Πρόκειται για μια τεράστια αλλαγή που μας ταξιδεύει πίσω στο 1958, όταν το Boeing 707 ξεκίνησε τις εμπορικές του πτήσεις – πραγματοποιώντας προσγειώσεις για ανεφοδιασμό κάθε τέσσερις ή πέντε ώρες.

Κατά κάποιο τρόπο, το ταξίδι ήταν πολύ διαφορετικό τότε.

Η καμπίνα του Boeing 707. © Wikimedia Commons

Οι επιβάτες φορούσαν τα «καλά τους», είτε πετούσαν στην πρώτη είτε στην οικονομική θέση. Τα «ράφια για τα καπέλα» βρίσκονταν ακριβώς πάνω από τα κεφάλια των επιβατών και προορίζονταν μόνο για ελαφριά αντικείμενα.

Ο αποθηκευτικός χώρος εξακολουθεί να παραμένει μια από τις μεγαλύτερες προκλήσεις για τους κατασκευαστές αεροσκαφών μέχρι και σήμερα.

«Ενα μεγάλο ταξίδι με αεροσκάφος μονού διαδρόμου θα δημιουργήσει έναν κόσμο νέων δρομολογίων με όλες τις ανέσεις που προσφέρουν οι καμπίνες μεγάλων αποστάσεων», εξηγεί ο επικεφαλής Μάρκετινγκ αεροσκαφών μονού διαδρόμου της Airbus, Αντόνιο Ντα Κόστα.

«Εκτός από τη δυνατότητα απευθείας πτήσεων προς τον τελικό προορισμό των επιβατών, η νέα καμπίνα του A321XLR είναι πιο ήσυχη και διαθέτει ένα νέο ευάερο σχέδιο και μεγαλύτερους χώρους αποθήκευσης χειραποσκευών, διευκολύνοντας την επιβίβαση και την αποβίβαση», προσθέτει.

Ενώ τα σημερινά αεροσκάφη δίνουν τη δυνατότητα επιλογής των βίντεο που προβάλλονται στις ατομικές οθόνες των επιβατών, η έννοια της ψυχαγωγίας στην πτήση υπάρχει από τη δεκαετία του 1960, με την Trans World Airlines να παρουσιάζει τις πρώτες ταινίες για όλους στο αεροπλάνο, οι οποίες προβάλλονταν σε οθόνες σε κάθε τμήμα του αεροσκάφους.

Προσωπικά ακουστικά – τα οποία κυριολεκτικά έσπρωχναν τον ήχο μέσω αέρα μέσω στα αυτιά των επιβατών – εισήχθησαν στα αεροπλάνα την ίδια δεκαετία και παρέμειναν έως τις αρχές της δεκαετίας του 2000.

Αν και τα άνετα παντελόνια και τα μαξιλάρια λαιμού έχουν αντικαταστήσει τα κοστούμια και τα ακριβά καπέλα, η συνολική εμπειρία σε ένα αεροσκάφος μονού αμαξώματος δεν έχει αλλάξει πολύ.

Στο μπροστινό μέρος, οι επιβάτες σε ένα 707 κάθονταν στις δύο πλευρές του διαδρόμου, σε μεγάλες αναπαυτικές ανακλινόμενες θέσεις.

Στις οικονομικές θέσεις, η διαμόρφωση ήταν ίδια με ότι συμβαίνει και σήμερα: τρεις θέσεις και στις δύο πλευρές του διαδρόμου. Οι θέσεις ήταν πολύ πιο παχιές και αρκετά πιο γεμάτες από ότι σήμερα, όμως η σύγχρονοι σχεδιαστές εργάζονται σκληρά για τη βελτίωση των σημερινών θέσεων.

«Οταν επιλέγουμε τα σωστά προϊόντα και χαρακτηριστικά, η εμπειρία των θέσεων των επιβατών σε ένα A321XLR μπορεί να είναι στο ίδιο επίπεδο με οποιοδήποτε αεροσκάφος μεγάλου αμαξώματος», ανέφερε ο Μαρκ Χίλερ, διευθύνων σύμβουλος της Recaro Aircraft Seating.

«Το μέγεθος της ατράκτου επιτρέπει μια πιο γενναιόδωρη διάταξη καθισμάτων σε σύγκριση με άλλους τύπους αεροσκαφών και οι λύσεις των καθισμάτων Recaro βελτιώνουν περαιτέρω την όλη κατάσταση», προσθέτει.

Το μέγεθος της ατράκτου είναι ένα ακόμη σημαντικό στοιχείο που διαφοροποιεί τη σημερινή εμπειρία των επιβατών σε σχέση με όσα βίωναν τα προηγούμενα χρόνια.

Το Boeing 737 έχει ουσιαστικά την ίδια διατομή με το 707, όμως η άτρακτος του Airbus ‘A321 είναι αρκετά μεγαλύτερη, πράγμα που σημαίνει ότι τα καθίσματα μπορούν να είναι μια ίντσα μεγαλύτερα σε πλάτος – 18 αντί για 17 ίντσες. Το μέγεθος αυτό είναι μεγαλύτερο από πολλά καθίσματα αεροσκαφών μεγάλων αποστάσεων και το πλάτος ενός καθίσματος είναι ένας από τους σημαντικότερους παράγοντες για το αν το θεωρούμε άνετο ή όχι.

Το κλειδί στην ιστορία των αεροσκαφών μονού διαδρόμου είναι ότι το μικρότερο μέγεθος τους σήμαινε τότε – και σημαίνει ακόμη και σήμερα – ότι οι επιβάτες θα μπορούν να πετάξουν απευθείας σε περισσότερους προορισμούς.

Ετσι, ακόμη και αν κάποιος δεν έχει πειστεί από την ιδέα ότι ένα αεροσκάφος μονού διαδρόμου μπορεί να έχει τα ίδια – ή και πιο αναπαυτικά – καθίσματα με τα αεροσκάφη διπλού διαδρόμου, τότε ίσως πειστεί από την επιλογή μιας απευθείας πτήσης η οποία θα μπορούσε να τον γλιτώσει από σπατάλη χρόνου και χρημάτων.

με πληροφορίες από CNN Travel 

Smart Booking Title
Smart Booking

Explore More