Πώς ο Covid αλλάζει τις σπουδές στο εξωτερικό

Πώς ο Covid αλλάζει τις σπουδές στο εξωτερικό

[rt_reading_time postfix="minutes" postfix_singular="minute"] read
Share it:

Η πανδημία άλλαξε τα πάντα. Από τον τρόπο που δουλεύουμε και συναναστρεφόμαστε μέχρι τον τρόπο που ταξιδεύουμε. Η τηλεκπαίδευση και η νέα «πραγματικότητα» που δημιουργεί αλλάζει ραγδαία και τις σπουδές στο εξωτερικό.

Υπό φυσιολογικές συνθήκες, η δουλειά της Λίλας Γουόρθινγκτον ως σύμβουλος στέγασης για τους ξένους φοιτητές σε ένα πανεπιστήμιο της Αγγλίας αφορά την επίλυση διαφορών μεταξύ των φοιτητών ή τη βοήθεια σε εκείνους που δυσκολεύονται να προσαρμοστούν. Το 2020 όμως δεν ήταν μία φυσιολογική χρονιά.

«Φέτος είναι η πιο τρελή χρονιά» λέει η Γουόρθινγκτον, το όνομά της οποίας έχει αλλαχθεί για να προστατευθεί το πανεπιστήμιο που εργάζεται. «Οι φοιτητές μας έφευγαν κυριολεκτικά με τις βαλίτσες στα χέρια όταν ο Τραμπ ανακοίνωσε το άμεσο κλείσιμο των συνόρων. Δεν υπήρχε κάποια τελετή ή κάποιο αποχαιρετιστήριο πάρτι, απλά μία εντολή από το πανεπιστήμιο ότι έπρεπε να φύγουν».

Η Γουόρθινγκτον ήταν σοκαρισμένη. Οι σπουδές στο εξωτερικό ήταν τόσο δημοφιλείς -πάνω από 250 χιλιάδες Αμερικανοί φοιτητές ταξιδεύουν σε πανεπιστήμια του εξωτερικού κάθε χρόνο- και έμοιαζαν «αλώβητες». Μέσα σε μία βραδιά όμως εξαφανίσθηκαν. «Φίλοι και συνεργάτες έχαναν τις δουλειές τους, χωρίς να έχουν την παραμικρή ιδέα για το πότε ή πώς θα γυρίσουν οι φοιτητές» λέει η Γουόρθινγκτον.

Ο οργανισμός Institute for Study Abroad, ένας σημαντικός μη κερδοσκοπικός οργανισμός έχει ακυρώσει τα φθινοπωρινά προγράμματά του και έχει απολύσει πάνω από το μισό του προσωπικό. Η Μισέλ Τολάν Τομάσι, πρώην στέλεχος του οργανισμού ήταν μία από τους απολυμένους. Περιγράφει την εμπειρία της -από την «εκκένωση των φοιτητών» μέχρι την αβεβαιότητα που νιώθει- ως τραυματική. «Τα προγράμματα ξένης φοίτησης έχουν καταστραφεί» λέει. «Είναι ένα από τα λιγότερο εμφανή θύματα της πανδημίας».

Για να προσπαθήσει να καταλάβει ποιο είναι το μέλλον του κλάδου, το CN Traveler συνομίλησε με διοικητικούς υπαλλήλους, φοιτητές και καθηγητές. Αυτές είναι οι προβλέψεις τους.

Σπουδές στο εξωτερικό.
Οι σπουδές στο εξωτερικό ήταν τόσο δημοφιλείς -πάνω από 250 χιλιάδες Αμερικανοί φοιτητές ταξιδεύουν σε πανεπιστήμια του εξωτερικού κάθε χρόνο- και έμοιαζαν «αλώβητες» © Shutterstock

Η τηλεκπαίδευση ήρθε για να μείνει

Πριν από τον Covid-19 οι εγγραφές στο Council on International Education Exchange (CIEE) ήταν σε επίπεδο ρεκόρ. Ο οργανισμός είχε 65 κέντρα σε 40 χώρες και δεχόταν τα περισσότερα κονδύλια από το Στέιτ Ντιπάρτμεντ για την υποδοχή ξένων φοιτητών. Μετά το ξέσπασμα της πανδημίας περίπου 4.000 φοιτητές επέστρεψαν στα σπίτια τους και οργανισμός ανέστειλε τη λειτουργία του σε 33 πόλεις. Οι περισσότεροι φοιτητές έχουν εκφράσει την επιθυμία τους να συνεχίσουν τις σπουδές τους διαδικτυακά και ο CIEE έχει αρπάξει την ευκαιρία.

Σε παρόμοιες κινήσεις έχει προχωρήσει και ο οργανισμός The School for International Training, ο οποίος έχει μεταφέρει τα 56 προπτυχιακά και τα δύο μεταπτυχιακά προγράμματά του στο διαδίκτυο. Η πρόεδρος του οργανισμού Σοφία Χάουλετ πιστεύει ότι αυτή η αλλαγή θα «κρατήσει» και μετά τον Covid-19. «Η πανδημία έχει επιταχύνει αλλαγές που φανταζόμασταν ότι θα συνέβαιναν στον κλάδο μας σε 10 χρόνια», λέει η Χάουλετ.

Παρόλα αυτά η τηλεκπαίδευση έχει και τα όρια της και ο ψηφιακός μετασχηματισμός δεν είναι το ίδιο ομαλός για όλους. Ειδικά τα μικρότερα πανεπιστήμια έχουν αντιμετωπίσει προβλήματα στη μετάβαση τους.

Τέλος στα προγράμματα τύπου «Erasmus»

Αν η «υβριδική» εκπαίδευση -η οποία συνδυάζει την τηλεκπαίδευση με τη φυσική παρουσία- είναι το μέλλον των προγραμμάτων study abroad, τότε ο χρόνος που οι (ξένοι) φοιτητές περνούν στη χώρα που θα επιλέξουν θα μειωθεί. Η αλήθεια είναι ότι τα πράγματα όδευαν προς αυτήν την κατεύθυνση και πριν την πανδημία. Μόνο το 2% των φοιτητών επιλέγουν ετήσια προγράμματα, ενώ το 30% επιλέγει εξαμηνιαία προγράμματα. Αντιθέτως οιι εγγραφές στα προγράμματα για τέσσερις με έξι εβδομάδες αυξάνονται ραγδαία.

«Η “υβριδικοποίηση” είναι η κληρονομιά που αφήνει ο Covid-19 στις σπουδές στο εξωτερικό» λέει ο Τζέιμς Πέλοου πρόεδρος και διευθύνων σύμβουλος του CIEE.

Να σκεφτούμε έξω από το «κουτί του Zoom»

Το πανεπιστήμιο της Τζόρτζια προσφέρει οκτώ προγράμματα ξένης φοίτησης. Το μάθημα περί πολιτικής της γαστρονομίας της Λέα Κάρμαικλ ήταν «ένα ακαδημαϊκό κυνήγι του θησαυρού στη Βερόνα της Ιταλίας». Μόλις ξέσπασε η πανδημία έπρεπε να επανεξετάσει τον τρόπο με τον οποίο έκανε το μάθημα.

Αρχικά σκέφτηκε να κρατήσει την Ιταλία στο επίκεντρο του μαθήματος, αλλά στη συνέχεια αναρωτήθηκε τρία πράγματα: τι είναι αυτό που οδηγεί έναν φοιτητή να επιλέξει ένα πρόγραμμα study abroad; Τι από αυτήν την εμπειρία μπορεί να μεταφερθεί στο διαδίκτυο; Και τι χρειάζονται οι φοιτητές περισσότερο αυτήν τη στιγμή; «Οι ανθρωποι ταξιδεύουν στο εξωτερικό για να γνωρίσουν νέους πολιτισμούς», τονίζει η Κάρμαικλ. «Ταξιδεύουν όμως και για να καταλάβουν ποια κομμάτια από την κοσμοθεωρία τους “στέκουν” μακριά από το σπίτι τους». Ο ιός μας ανάγκασε όλους να κάνουμε ένα βήμα πίσω και να επανεξετάσουμε πολλά πράγματα. Η συλλογική μας εμπειρία είναι τραυματική, σύμφωνα με την Κάρμαικλ που αποφάσισε εν τέλει ότι οι φοιτητές θα μπορούσαν να ωφεληθούν μιλώντας για τις εμπειρίες τους.

Ασφάλεια φοιτητών και χωρών

Τα υγειονομικά πρωτόκολλα, οι καραντίνες και οι ταξιδιωτικοί περιορισμοί, οι οποίοι σε πολλές περιπτώσεις μεταβάλλονται συνεχώς, είναι παράγοντες που θα καθορίσουν τις σπουδές στο εξωτερικό τουλάχιστον για το άμεσο μέλλον. «Ρωτάμε όχι μόνο αν μπορούν να πάνε στο εξωτερικό οι φοιτητές μας, αλλά αν πρέπει να πάνε» λέει η Χάουλετ.

Για όσους φοιτητές επιζητούν απεγνωσμένα μία αίσθηση κανονικότητας, η «ταλαιπωρία» αξίζει. Η Χόουπ Νόουτμπουμ, φοιτήτρια νευροεπιστήμης στο πανεπιστήμιο του St. Andrews στη Σκοτία ανυπομονεί να επιστρέψει στο Ηνωμένο Βασίλειο αφού ολοκλήρωσε το δεύτερο έτος διαδικτυακά. Η τηλεκπαίδευση δεν τη δυσκόλεψε αλλά η έλλειψη κοινωνικοποίησης και οι συγκάτοικοί της έλειψαν. Για τη Νόουτμπουμ οι δύο εβδομάδες καραντίνας αξίζουν την ταλαιπωρία.

Σπουδές στο εξωτερικό.
«Η “υβριδικοποίηση” είναι η κληρονομιά που αφήνει ο Covid-19 στις σπουδές στο εξωτερικό» λέει ο Τζέιμς Πέλοου πρόεδρος και διευθύνων σύμβουλος του CIEE. © Shutterstock

Η πανδημία θα αυξήσει τις ήδη υπάρχουσες ανισότητες

Οι σπουδές στο εξωτερικό βρίσκονται σε ένα σταυροδρόμι: υπάρχει μία πραγματική ευκαιρία επανεκκίνησης. «Οι σπουδές στο εξωτερικό είναι απαρχαιωμένες» λέει η Τομάσι. Οι προπτυχιακοί φοιτητές με χαμηλά εισοδήματα, όπως και αυτοί που είναι οι πρώτοι που σπουδάζουν από τις οικογένειές τους δεν γνωρίζουν ή δεν μπορούν να εκμεταλλευθούν σωστά τις ευκαιρίες που τους δίνονται. Παρόλα αυτά όλες οι προσπάθειες εξάλειψης των φυλετικών και άλλων ανισοτήτων φαίνεται ότι σταμάτησαν μετά το ξέσπασμα της πανδημίας και η Τομάσι ανησυχεί ιδιαίτερα γι αυτό.

«Η ψηφιακή εκπαίδευση θεωρείται το “next big thing” για όσους δεν μπορούν να ταξιδέψουν και αυτό είναι το πραγματικό λάθος» λέει ο Αντονι Ογκντεν, ο οποίο παραιτήθηκε πρόσφατα από τη θέση του στο πανεπιστήμιο του Γουαϊόμινγκ για να ξεκινήσει τη δική του εταιρεία Gateway International Group, οι οποία έχει ως στόχο την εξέλιξη της εκπαίδευσης. «Πρέπει να δούμε αυτήν την κατάσταση ως μία εξέλιξη των πραγμάτων που μπορούμε να κάνουμε. Ο στόχος δεν θα έπρεπε να είναι να βάλουμε τους φοιτητές στα αεροπλάνα. Θα έπρεπε να είναι να τους βοηθήσουμε να γίνουν καλύτεροι πολίτες». Παράλληλα με την τηλεκπαίδευση η οποία όντως μπορεί να βοηθήσει τους φοιτητές που δεν έχουν τα χρήματα να ταξιδέψουν στο εξωτερικό θα πρέπει να γίνουν και άλλες ενέργειες για τον εκδημοκρατισμό των πανεπιστήμιων.

με πληροφορίες Conde Nast Traveler

Smart Booking Title
Smart Booking

Explore More